Stress...

Ik heb een stageschool gevonden... de stress kan gaan beginnen...
Het is een Katholieke school dus ideaal om ook mijn godsdienstlesjes te geven (:s), ze heeft een goeie naam en ik mag morgen al langsgaan om het programma te bespreken... 
Ik krijg al stress wanneer ik er over nadenk...
ik heb volgende stages op het programma staa;
- Nederlands en beeld
- Wiskunde en godsdienst
- Godsdienst en Wereldorientatie
- Muziek en beweging
--> dit zijn basisstages en moet ik telkens verschillende activiteiten doen over per blok 6 halve dagen
Geïntegreerde stage 1: 1 volledige week de klas overnemen
Geïntegreerde stage 2: 1,5 weken de klas volledig over nemen
Geïntegreerde stage 3: 2 weken de klas volleig overnemen

Klinkt op zich goed te doen... daarvoor een heel schooljaar de tijd, peanuts denk ik dan...
Maar dat is minder waar... per stageblok moet je een dikke 2 weken voorbereiding tellen en een week nadien om je stagemap te maken. Voor de geïntegreerde stages tel je een 8 tal weken voorbereiding! Het jaar is dus te kort als je weet dat ik pas deftig half september kan starten omdat tot dan de hoge school nog niet op punt staat... En dan nog hier en daar verlof er tussen... De GIS 3 zal waarschijnlijk naar volgend jaar moeten verzet worden :s Hoe jammer ik dat ook vind...
enfin, ik hab al school, daar ben ik al heel blij mee! (heb zo'n 8 keer een dikke vette NJET gekregen van scholen! Oef dus dat ik toch eentje vond!!)
Laat de slapeloze nachten maar beginnen...

Terug naar school

En zo kwam er einde aan de vakantie... na nog enkele dagen Luxemburg en een dagje uitrusten trokken de kindjes op vrijdag allebei met volle moed naar school. Dochterlief naar het eerste leerjaar, de zoon naar het derde. Ze keken er allebei even hard naar uit, al volgde bij de dochter steevast 'HOERA, huiswerk' na elke zin over school. Broer keek dan eens alsof ze van een andere planeet kwam... Hij weet intussen maar al te goed wat huiswerk is...

Terwijl zij hun eerste schooldag doormaakten, mochten manlief en ik naar onze dieetafspraak... Er zijn intussen enkele kilo's af, al is het niet het gewenste resultaat... Mijn lichaam heeft blijkbaar wat meer tijd nodig dan dat van mijn man (wat heel frustrerend is) Maar we geven niet op en houden vol... Ik heb nog steeds geen honger en zelfs op vakantie naar Luxemburg hebben we ons er strikt aan gehouden, ondanks dat het niet altijd even evident was... Ons eten bestond daar voornamelijk uit slaatjes en eieren, beide dingen die je overal kan eten... Ideaal!

Op zondag trokken we dan naar Hof Den Tuitelaar in Meldert... Een heerlijke grote tuin met veel leuke plekjes voor de kindjes... We zaten onder een tent, op houten bankjes met rondom ons veel groen en gezellige lichtslingers. De innerlijke mens kan je sterken met heerlijke taarten, pannenkoeken en ijsjes, maar ook verschillende soorten bier staan op het menu. Echt een toplocatie op de gasten zich te laten uitleven. Er is een speeltuin, verschillende dieren, maar ook kegels om te jongleren,... Plezier gegarandeerd! Uiteraard hielden wij het bij een spuitwatertje en hadden we onze eigen pudding mee, die heerlijk smaakte en er voor zorgde dat we helemaal geen zin hadden in al dat zoets! 

Intussen zijn de kindjes goed gerodeerd, zitten ze allebei iedere avond flink huiswerk te maken en zijn ze blij om hun vriendjes en vriendinnetjes terug te zien...
Ik moet intussen nog wat wachten om terug te starten, al is de zoektocht naar een stageschool wel al vollenbak begonnen...

Een week en twee dagen

Een week en twee dagen... zolang ben ik nu al bezig met het proteïnedieet... En het lukt wonderwel heel goed! Ik heb een dikke drie dagen echt afgezien van het afkicken van de suiker, heb een dag of twee rondgelopen, neen, mezelf voortgesleept, omdat mijn energiepeil 0,0 was, maar intussen is zowel de hoofdpijn als het energiepeil weer helemaal zoals het moet zijn... Ik eet elke dag lekker en met veel plezier, het smaakt allemaal (op de fluoroze bosvruchtenyoghurt van Kyalin na, die is echt walgelijk!) Het enige wat nu nog lastig is, zijn de kilo's! Er is welgeteld 1 kg af! 1 kg, heb ik daarvoor  meer dan een week geen suiker gegeten? De chips van de kindjes aan mij laten voorbij gaan? Zo sterk geweest om uit hun bord op restaurant niet 1 frietje te stelen, maar braaf mijn salade met kip op te eten? Voor 1 luttele kilo? Bij manlief vliegen ze er af gelijk niks en bij mij... Enfin, op 1 september terug naar de dietiste en eens zien wat zij ervan zegt... Ik ben heel benieuwd en intussen, probeer ik gewoon verder te doen en niet meer op mijn weegschaal te gaan staan!! Na!

dag 2...

We zijn weer een dag verder... dag 2... de hoofdpijn is aan het beteren, maar mijn energiepeil staat op -10... Daar waar ik anders naar een stuk chocola grijp bij een dipje, neem ik nu een groot glas water!
Ik heb nog steeds geen honger, ben in de namiddag met de kindjes naar het zwembad geweest en kon nadien zonder problemen aan de verleiding van hun chips weerstaan... Daaraan weet ik dat het een goed dieet is voor mij... Bij een gewoon -ik -let-op-mijn-eten-dieet, zou ik gedacht hebben: ah, zo 1 chipske zal geen kwaad kunnen... Daar waar ik nu dacht, nope, niet doen, koolhydraten!! Als je het doet moet je weer van vooraf aan beginnen!!! Ideaal dus! 's Avonds een groot bord boontjes en champignons (telkens twee groenten op mijn bord helpt ook de saaiheid verdrijven) en alweer een dag goed doorgekomen! Ikke blij! Nu de energie nog... 

Cold turkey

Eens iets anders dan schoolpraat...

Ik moet iets bekennen... ik ben verslaafd... wanneer ik het niet heb krijg ik een cold turkey... hoofdpijn, grieperig, zweten en dan weer koud, ellendig voelen,... ik krijg het allemaal... Net een drugsverslaafde... alleen is mijn 'drugs' SUIKER! Ik ben ermee opgegroeid, begon steevast mijn ochtend met een boke met choco, en ook de bokes die mee naar school gingen, hadden een heerlijke laag Nutella... Lekker, heel lekker,... maar nooit bij stilgestaan wat het gevolg ervan kon zijn... Ik ben al sinds mijn 16 jaar een jojo... schommelde altijd en 5 tal kilo's... elk dieet heb ik gevolgd, van Weight watchers, Bodystyling, gezonde voeding bij een diëtiste, tot een soepdieet waar je 7 kg per week van zou verliezen... alles is de revue gepasseerd... sommige met succes, maar telkens weer verviel ik in de slechte gewoontes... en wanneer ik de dag begon met die boterham mat choco, ging ik ervan uit dat ik toch slecht begonnen was en dat ik de rest van de dag gewoon kon verder doen met zoetigheid... die dag was dan toch al gedoemd en verloren... Natuurlijk is het niet enkel de choco die de boosdoener is, ook koekjes, chocola en cola (zero weliswaar, maar toch, opnieuw een zoete smaak), hielpen mee de verslaving in stand te houden...
Tot nu dus...
Ik heb het gehad, wil niet meer jojo-en, wil een gezond gewicht, meer energie en goesting in een appel... Ik ben naar de diëtiste gestapt en gestart met een proteïnedieet met Kyalin... klinkt drastisch en dat is het ook... alle suikers en koolhydraten verbannen... in de eerste fase zelfs geen fruit (bevat koolhydraten en suiker). Groenten mogen maar sommige groenten ook in beperkte mate... Daarbij vul je aan met proteïneproducten... Er bestaat veel, van toastjes en soepstengels, tot pudding, drankjes, koekjes, zelfs chips en nootjes... Allemaal best wel lekker! Zeker in combi met heerlijke zelfgemaakte soep en 's avonds groenten met een stukje vis of vlees...
Gisteren was dag 1... Ik heb geen honger gehad (wat ik op zich al een goed begin vind bij een dieet... ik heb al andere diëten gevolgd waarbij ik 's nachts wakker lag van de honger) Ik heb ook lekker gegeten en voelde me goed... Op het afkicken van suiker na dan! Het is vreselijk.... nu pas begin ik te beseffen hoe ver ik zat in mijn suikerverslaving... zoals een echte verslaafde dacht ik dat het wel meeviel, dat ik kon stoppen wanneer ik maar wou... Niets is dus minder waar... Naar wat ik overal lees, kan dit toch een dikke 3 dagen duren, nadien ga ik enkel de voordelen ontdekken van het stoppen met suiker... ik ben benieuwd, ik kijk er naar uit en ik hoop dat het nooit meer zo ver komt... Zou dit het allerlaatste dieet kunnen zijn?

Studenten onder elkaar

Aangezien ik via afstandonderwijs studeer... zie ik geen medestudenten en zit ik nooit samen met medestudenten in de klas... Aangezien de school waar ik alles volg in Kortrijk ligt, en ik in Zellik woon, is de kans dat ik een medestudent tegen het lijf loop, immens klein...
Enfin, Hoera voor de sociale media... Gelukkig bestaat er een facebook groep waar verschillende studenten samen zitten... Heel handig als je eens iets niet begrijpt, je hebt een vraag, of je kan hulp gebruiken bij een taak... Bij die groep kon ik al vaak mijn ei kwijt... Menig medestudent heeft me al eens door een moeilijke periode gesleurd of me weer de moed gegeven die ik nodig had... Blij dat deze groep bestaat... En zoals dat vaak gaat bij echte vriendschappen zijn er zo enkele mensen waar ik een beter contact heb dan met anderen... Vanaf het eerste schooljaar was er Joyce... we moesten dezelfde vakken afleggen en konden elkaar hier en daar eens helpen, met taken, examens of gewoon om eens te zagen tegen elkaar ;) Haar zag ik een tweetal keer in real live, eens bij een examen dat we toevallig tegelijk moesten afleggen, en eens bij een groepswerk dat ik samen met haar maakte...
Sinds vorig schooljaar kwam ook Nathalie erbij... Zelfde hier: vragen stellen, elkaar helpen en luisteren wanneer het nodig was... Haar had ik nog nooit gezien... Tot eergisteren... Aan het begin van de vakantie waren we een hele avond aan het tetteren via messenger en kwamen we tot het besluit dat we beter eens zouden afspreken,,, babbelen gaat dan zoveel makkelijker... En zo kwam het dat Joyce en Nathalie eergisteren de trein namen richting Brussel... Heel jammer dat het die dag niet gestopt is met regenen, waardoor onze uitstap naar Brussel zich beperkt heeft tot de Pizza hut en een bruine kroeg... :) Maar eerlijk, meer hadden we niet nodig... We hebben van 12u tot 16u bijna non-stop zitten vertellen en babbelen... over school, kindjes,... Gek eigenlijk want moesten we elkaar zo tegenkomen op straat, zou je niet denken veel gemeen te hebben met elkaar... Maar zo zie je maar... Alle drie kleuterjuffen in spe... Hopelijk lukt het ons allemaal om dit studentenleven in schoonheid af te sluiten, en hopelijk blijven we deze babbels in de toekomst onderhouden... dan kunnen we raad vragen over onze klasjes waar we in staan, over de kleuters waar we mee te maken krijgen... Ik kijk er al naar uit!  ;)

Thuis met de kids

Het is dus twee maanden vakantie... Voor de eerste keer in die bijna 8 jaar als mama, hoef ik me niet suf te zoeken naar opvang... welke kampjes doen ze wanneer, wanneer gaan de grootouders op verlof en moet ik aan andere oplossing zoeken, neem ik een week alleen verlof en manlief ook een week om zoveel mogelijk tijd te overbruggen, of nemen we het samen en moeten we dus voor de andere tijd andere oplossingen vinden... Altijd weer een gepuzzel... Gelukkig staan de grootouders wel altijd te springen om op te letten, maar toch... een heel gedoe (zoals bij iedere werkende ouder...)
Dit jaar dus niet... Voor de eerste keer heb ik 2 maand, 8 weken, tijd om door te brengen met de kindjes... Leuk zou je denken... heerlijk genieten hoor ik je zeggen, iets leukers om je tijd mee te verdrijven is er niet... Hmmm... na twee weken samen op vakantie te gaan (wat inderdaad heerlijk genieten was) Sta ik er dus nu vrijwel alleen voor... Manlief is elke ochtend vroeg de deur uit en heeft drukke dagen voor de boeg, dus, van zodra ze wakker zijn (meestal rond half 8 al moeten ze tot 8 u op hun kamer blijven) tot een 17u (de moment dat ze meestal rustig uitgeteld in de zetel voor de tv liggen) moet ik dus kunnen vullen met leuke dingen... Nu zou je zeggen, een kleuterjuf in spe, die heeft toch ideetjes genoeg... Maar zo werkt dat niet... Ik heb nl niet al die bergen knutselmateriaal voor handen, laat staan dat ik het leuk vind dat mijn living een groot schilder en lijm paradijs wordt... Het weer zit ook niet echt mee... dan is het te warm, dan regent het... De vraag 'mogen we TV/op de laptop/tablet' wordt dan ook vaak gesteld... te vaak eigenlijk... ik probeer enkel toe te geven aan 's ochtends (hoe waren we vroeger zelf, met ons boke of kommetje corn flakes voor tv naar Samson kijken), en 's avonds wanneer ik kook en nog even voor het slapen gaan... maar dus echt makkelijk is dat niet om dit binnen de perken te houden... wanneer je zelf moe bent of eens een off-day hebt, is de tv een welkom medium... (ik had me vroeger voorgenomen deze woorden nooit te zullen uitspreken!!! maar je ziet, tijden en mensen veranderen ;))
Dochterlief zit ook in een testfase... eerlijk waar ik dacht dat de kleuterpubertijd zou stoppen van zodra ze de derde kleuterklas verlaten... Blijkbaar heeft dit toch een ferme opmars wanneer ze nog net niet in het eerste zitten... Zucht... om alles wordt gebruld! Soms al wanneer ze me komt wekken, dan staat ze aan mijn bed te wenen en stampvoeten omdat ze een yoghurt wil en die net nu op zijn... Negeren is dan de boodschap, maar dat is O ZO MOEILIJK!! Dit komt dan zo per dag vaak een keer of 3 voor (ze lust haar korsten niet, vindt haar barbie niet en broer MOET haar helpen zoeken en die heeft daar uiteraard allesbehalve zin in, of gewoon omdat ze zich verveelt, omdat ze een wesp zag (die ze uiteraard met haar gebrul heeft afgeschrikt en die dus niet meer te zien is,... en noem zo maar op...

We zitten momenteel net over de helft van het verlof... Nog een kleine 4 weken en het is weer school... iedere ochtend vanaf 8u30 wordt het hier dan stil... Ik denk dat ik dat ook weer snel gewoon ga worden...

En straks, breng ik ze toch wel even bij mijn ouders... ik ga naar de kapper, een beurt met alles op en aan, tot zelfs een koffie bij het wachten, en ik ga daar zo hard van genieten!!! Zodat we er morgen weer helemaal opgeladen tegen aan kunnen... misschien gaan we naar het bos? of gaan zwemmen? een dagje zee? dierentuin? of gewoon kampen bouwen in de tuin... ik vind nog wel iets... En ik ga er van genieten ook!!

Knutselen

Voor school moest ik dit jaar een heleboel knutselwerkjes maken... Ik pruts graag, maar of dat van hoogstaande kwaliteit is, betwijfel ik meestal :)

Maar ik heb er mijn werk van gemaakt en dit was het resultaat... Best wel trots op mijn koffertje dat ik moest beschilderen voor Beeld inhouden, het moest gerelateerd zijn aan een kleuterboek. Ik koos voor het boek 'Wat een geluk dat ik jou gevonden heb' van Guido van Genechten...

Ik kocht een wit kartonnen koffertje en beschilderde het met acrylverf... De lucht komt uit een spuitbus, de rest werd met acrylstiften getekend.

Ik ben niet enkel apentrots op het resultaat, ook de punten die ik kreeg waren heel goed. De feedback was: Beeld is duidelijk jouw talent ;)

Wie had dat ooit gedacht!!

Ook op mijn weerhuisje dat ik moest maken voor wiskunde initiatie en wereldoriëntatie ben ik wel fier... Hierbij kreeg ik wel hulp van manlief die zorgde voor het maken van het huisje zelf... Het dak is van hout met twee metalen platen op gekleefd zodat je het als magneetbord kan gebruiken... 

Het huisje is multi-inzetbaar... je kan het dak ook zo plooien dat het kan rechtstaan zodat het bijvoorbeeld in een derde kleuterklas op die manier kan gebruikt worden als weerbord.

I'm back...

6 december was mijn laatste post... Ik schreef toen dat ik loopbaanonderbreking zou opnemen en full time thuisblijven. Dat allemaal om meer tijd te krijgen om te studeren, om meer tijd te hebben voor de kindjes, mijn huishouden...
We zijn nu grote vakantie en als ik terugdenk aan die voorbije 6 maand (ik ben sinds 1 januari fulltime thuis) was het wel een ferme omschakeling... Daar waar ik dacht meer tijd te hebben, was mijn dag indelen alleen maar moeilijker... Daar waar ik tervoren manlief inschakelde voor enkele huishoudelijke taken (want ja ik studeerde En moest het huishouden doen) Vond ik het nu maar vanzelfsprekend dat ik dat allemaal zelf zou doen vanaf nu... Logisch, ik was iedere dag thuis... (taken als de tuin e.d bleven natuurlijk voor hem, maar hem bellen met de vraag na zijn werk even boodschappen te doen vond ik zelf niet kunnen aangezien ik thuis was) Maar wanneer je kinderen om 15u al van school gehaald moeten worden, is een dag snel voorbij... HEEL snel... Ik heb dus moeten zoeken, puzzelen, mezelf enkele keren tegenkomen en opnieuw beginnen... Het sociaal contact dat zich beperkte tot mijn man, kinderen en mama (die ik elke dag wel eens aan de telefoon hoor), was soms heel moeilijk... sms,jes van collega's over het werk, hoe druk het was, soms problemen die er waren, gaven me het gevoel er niet meer bij te horen... net als toen ik dan toch naar het eindejaarsfeestje van het werk ging (ik heb geen ontslag genomen maar loopbaanonderbreking dus ik vond dat ik best wel kon gaan meedansen), viel eigenlijk best wel tegen... De vraag 'awel wat kom jij hier doen', de blikken en van sommige mensen zelfs geen 'goeiedag' krijgen omdat je er even niet meer werkt... dan ben je echt een buitenstaander... Heel alleen met mezelf, mijn gezin en schoolboeken...
Intussen heb ik alles meer op een rijtje gekregen... Ik ga geregeld eens op stap met een vriendin of (ex-collega) en probeer ook gewoon te genieten van het feit dat ik thuis ben... Eens het studentenleven voorbij is ga ik weer fulltime werken en dat waarschijnlijk voor de komende 35 jaar... het is dus NU dat ik er van moet profiteren ;)
Het schooljaar is afgerond en ik ben met glans geslaagd... Op naar het volgende schooljaar dat voor 90 % bestaat uit stages... Ik ben heel benieuwd... bang ook, maar vooral benieuwd... En intussen geniet ik van 2 maand vakantie samen met mijn twee kids...